Historia

Nazwa Klasztoru Roussаnou jest niepewna, najprawdopodobniej pochodzi od pierwszego mieszkańca skały lub założyciela pierwotnego kościoła. Skała zwana Roussаnou była zamieszkana od początku XVI wieku, podczas gdy klasztor został założony w XIV wieku. Jednak klasztor przybrał obecną formę w XVI wieku, kiedy bracia Ioasaf i Maksym z Epiru, w ramach ogólnej renowacji klasztoru, odbudowali za zgodą biskupa Larisy Vissariona i opata klasztoru Wielki Meteor, zrujnowany kościół poświęcony Przemienieniu Pańskiemu.

Katolikon zbudowany przez dwóch braci z Janiny w 1545 roku i ozdobiony freskami, pod kierownictwem Arseniusza w 1560 roku, do dziś jest poświęcony Przemienieniu, ale także czczony jest w pamięci Świętej Barbary. Klasztor stał się schronieniem dla prześladowanych osób i rodzin podczas różnych historycznych zawirowań narodu. W XIX wieku klasztor podupadł i powoli stał się pustelnią dla mnichów z klasztoru Varlaam. Dziś, po renowacji w 1980 roku przez Służbę Archeologiczną, funkcjonuje jako klasztor żeński.

Obecnie

Klasztor znajduje się na drodze z Kastraki do Meteorów, pomiędzy klasztorami św. Mikołaja Anapafsas i Varlaam. Wejście do klasztoru pierwotnie odbywało się po drabinie, a obecnie jest możliwe dzięki dwóm solidnym mostom, które zostały zbudowane w 1930 roku i zastąpiły poprzedni drewniany most z 1868 roku. Kompleks budynków zajmuje cały płaskowyż na szczycie klifu. Klasztor składa się z trzykondygnacyjnego kompleksu, z katolikonem i celami na parterze oraz pomieszczeniami recepcyjnymi, innymi celami i pomieszczeniami pomocniczymi na pozostałych dwóch piętrach. Katolikon zbudowany w 1545 roku jest świątynią typu athos, krzyżowo-kopułową, dwukolumnową, o prostej, prawie kwadratowej przestrzeni, przykrytą lekko eliptyczną kopułą. Malowidła w księdze zostały wykonane w 1560 roku i reprezentują pod względem jakości jedno z najbardziej dojrzałych dzieł malarstwa szczytowego „Szkoły Kreteńskiej”.