Historia

Klasztor Varlaam zawdzięcza swoją nazwę pustelnikowi-anachorecie Varlaamowi, który jako pierwszy zamieszkiwał skałę w XIV wieku. Historia klasztoru zaczyna się zasadniczo od początku XVI wieku, kiedy to skałę zasiedlili i zorganizowali swój priorat bracia z Janiny, Teofan i Nektariusz Apsaras, potomkowie starożytnej bizantyjskiej rodziny. Apsaras w 1518 roku gruntownie odnowili kaplicę Trzech Hierarchów, która została zbudowana na miejscu pierwotnego katolickiego klasztoru zbudowanego przez Varlaama, w 1536 roku zbudowali wieżę wyciągową, a w 1541 roku obecny kościół pod wezwaniem Wszystkich Świętych. W 1627 roku kaplica Trzech Hierarchów została odbudowana na miejscu Starego Katolickiego, który zbudowali Apsaras, a w 1637 roku została ozdobiona przez ekipę artystyczną kapłana Jana i jego synów, którzy przybyli z Kalabaki.

3 fazy

Malowanie głównego kościoła odbywało się w trzech etapach. W pierwszej fazie powstały, do 1548 roku, freski sanktuarium i nawy autorstwa słynnego ikonografa Frangosa Katelanosa. W drugiej fazie, w 1566 roku, narteks został pomalowany przez Tebeńczyków Kontarisa Jerzego i brata Frangosa, sponsorowanych przez Antoniosa Apsarasa, biskupa Vella z Janiny. Ostatnia faza dekoracji (1780 i 1782) , jak świadczy inskrypcja na filarze północno-zachodnim, nad przedstawieniem Matki Bożej, prawdopodobnie odnosi się do niewielkiej interwencji, której widoczne elementy są nieodróżnialne. Ta ostatnia faza wpisuje się w okres, w którym klasztor nadal kwitł, zorganizowano pracownię bibliograficzną i otrzymywano hojne darowizny od władców Wołoszczyzny.

Brat Krzysztof

Istotny dla historii klasztoru był wkład Brata Krzysztofa, który w XVIII wieku uporządkował cenny archiwum i skopiował szereg tekstów historycznych. Klasztor dzięki sile obu wyróżniał się zarówno w rozwoju duchowym, jak i w udziale w walkach narodowych w ostatnich latach.

Obecnie

Odwiedzający klasztor po wejściu po schodach spotyka po lewej stronie szpital, który został odrestaurowany w ostatnich latach i jest połączony z północną stroną kaplicy św. Anargyroi. Poniżej po prawej stronie kościół i wieża wyciągowa. Klasztor jest dwukolumnowym kościołem krzyżowym typu atonskiego. Nawę poprzedza przestronny narteks, czterokolumnowa przestrzeń z kopułą. Na północny zachód od księgi znajduje się Trapeza (jadalnia), która została zamieniona na muzeum relikwii klasztoru, kaplica Trzech Hierarchów, palenisko, cele i przytułek. Kaplica Trzech Hierarchów, którą można zwiedzać tylko za zgodą mnichów, jest jednonawowym kościołem z drewnianym dachem.